เอ่ออ .. ได้โอกาสมาอัพซะที

นี่ก้อเดือนกว่าแล้ว .. ที่เค้าอยู่ที่นู่นอ่ะ

เวลาผ่านไปเร็วนะ .. เราว่า

ไม่รู้ซิ .. ช่วงนี้เรางานเยอะ

อยู่แต่กับเพื่อน

จนบางทีเราก้อเผลอลืมเค้าไปเหมือนกัน

ทุกๆวันที่ผ่านมา .. เราค่อนข้างมีความสุข

เราเคยคิดนะ .. ว่าถ้าเราเจอเค้า

เราจะพูดอะไรกับเค้าเป็นประโยคแรก

ทุกคาบที่เรียน .. เราก้อเอาแต่นั่งพูดเรื่องเค้า

เพื่อนมันก้อชอบแซว .. ก้อดีอ่ะ

แฮปปี้ตลอด

 จนมาเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง

มีคนเอาเรื่องของเค้ามาเล่าให้ฟัง

เป็นเรื่องที่เค้าไม่เคยบอกเรา

และเราก้อไม่เคยคิดจะถาม

แม้ว่าอยากจะรู้มากแค่ไหน ??

เราก้อไม่รู้หรอกนะ .. ว่าที่ "คนอื่น" เค้าบอกอ่ะ

มันเป็นเรื่องจิงรึป่าว

"มันอาจเป็นเรื่องจิง"

รึว่า "มันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้น" ก้อได้

ใครจะไปรู้ใช่มั้ยล่ะ

แต่ว่าถ้ามันเป็นแบบนั้นจิงๆ

บอกได้คำเดียวนะ .. ว่าเรา "ผิดหวัง" มาก

เราคิดว่าเค้าจะไม่ปิดกัน ..

คิดว่าเรารู้เรื่องเกี่ยวกับตัวเค้าพอสมควร

แต่ก้อนะ ... เฮ้ออออออ

ไม่รู้จะบรรยายยังงัยแล้วว่ะ

กลับมาเศร้าเช่นเคย TT.TT

เราถามเพื่อนนะ ..

ว่าถ้าเป็นเราจะทำยังงัย ??

จะชอบเค้าต่อไป .. รึว่าตัดใจดีกว่า

ต่างคน .. ต่างมีมุมมองเป็นของตัวเอง

บางคนก้อบอกให้เราเลิกชอบ

บางคนก้อบอกให้เราชอบต่อ

แต่โดยรวมแล้ว .. มันก้อประมาณว่า

"ถ้าเราทำอะไรแล้วมีความสุข ..

ก้อทำต่อไปเหอะ"

นั่นซินะ .. ถ้าเราชอบเค้าแล้วเรามีความสุข

มันก้อดีกว่าการมานั่งตัดใจ

แล้วก้อเศร้าไปวันๆไม่ใช่หรอ

ความสุขที่แท้จิงของเราอยู่ที่ไหน

จะมีใครเคยเห็นหน้าตาของมันรึป่าว ??

เชื่อว่าคงไม่มีใครสามารถบอกได้เต็ม 100% หรอก

แต่ที่รู้ก้อคือ .....

ส่วนนึงของความสุขเรา .. ก้อคือการที่ได้คุยกะเค้า

ได้รู้จักเค้า .. ได้มีความทรงจำเกี่ยวกับเค้า

ทุกอย่างอ่ะ .....

แม้ว่าตอนนี้ .. ดูเหมือนว่ามันจะไม่เห็นหนทาง

ที่จะได้คุยกะเค้าในวันข้างหน้าแล้ว

แต่ว่า .. เราก้อจะยังเป็นแบบนี้ต่อไปแหละ

เพราะมาคิดๆดูแล้ว .. เราว่าเราจะยังคงความรู้สึกดีๆ

ยังคงอยากจะเป็นคนรู้จักของเค้าต่อไปแหละ

เพราะว่ามันคือความสุขของเรา

ความสุข ........ ที่ไม่มีวันละลาย